Ik heb het er al vaker met meerdere mensen over gehad. Waar wordt het af en toe en spelletje doen nu eigenlijk een hobby? Regelmatig hoor ik dan mensen gekscherend zeggen “als ze geen Monopoly meer spelen!” Toch denk ik dat het meer is dan het soort spellen dat je speelt of de moeilijkheidsgraad er van. Voor mij is het een proces geweest, een weg zonder duidelijk begin of eind, maar laat ik vertellen over mijn reis.
Hoe het begon
Mijn vrouw en ik speelden al redelijk in het begin van onze relatie regelmatig een spelletje. Hoewel ik maar bleef verliezen, speelde we eindeloos veel potjes Dominion en bleven we maar nieuwe uitbreidingen kopen. Toen kwam ook al snel een interesse naar wat er nog meer was. Vanaf dat moment gingen we wel eens naar een spelletjesbeurs en in ieder geval jaarlijks naar het Spellenspektakel (eerst in Eindhoven en tegenwoordig in de Jaarbeurs in Utrecht) Het was altijd fascinerend om bij een tafel aan te schuiven en met vreemde een nieuw spel te spelen dat je dan helemaal nog niet kende. Zo zijn we vaak overgehaald om nieuwe spellen te kopen…
Eenmaal thuis kwam het dan toch niet altijd meer op tafel of viel het wat tegen.
Een nieuwe stap
Om advies in te winnen over betere spellen kwamen we zo bij de lokale spellenspeciaalzaak. Toen ging er een nieuwe wereld open zeg! Daar begon voor mij de interesse in bordspellen. De spellen bij een speciaalzaak vond ik zo veel meer diepgang geven en zo veel meer brengen aan speelplezier. Dat zag ik eerder niet bij de spellen van een speelgoedwinkel en op een beurs vond ik dat ook niet altijd even makkelijk. De eigenaar van de spellenzaak kon feilloos nieuwe spellen aanwijzen die perfect aansloten bij wat we zochten.
En dan nog beter worden…
Met wat goeie adviezen van de spellenspeciaalzaak groeide onze spelletjeskast zowel kwalitatief als in omvang. Het enige vervelende met al die mooie spellen was, dat ik nog steeds bleef verliezen! Ik moest spellen vaak spelen om de spelmechanismes echt helemaal te doorgronden. Tot ik het helemaal in de vingers had was ik al menig maal de verliezer. Het idee om beter te willen worden zorgde er uiteindelijk voor dat ik op zoek ging naar een spellenvereniging en bij de Bordspelfanaat uit kwam. Ik wilde meer spellen gaan spelen en zo meer vertrouwd raken met de strategieën die ik nodig had om wél te kunnen winnen (voel je die frustratie?).
Wat wens je nog meer?
Door iedere week weer iets nieuws te spelen heb ik veel geleerd over de verschillende strategieën en mechanismes, maar ook wat ik nu echt een leuke spellen vind. Dat gaf dan weer aanleiding voor een nieuwe zoektocht naar leuke spellen. Via websites als Boardgamegeek.com werd het zoeken al snel het maken van een wensenlijst met spellen. In eerste instantie om eerst eens te spelen, want meteen spellen kopen aan de hand van enkel een beschrijving (of filmpje) is verdomde moeilijk!
Hoe handig was het dat vrijwel al die spellen op mijn wensenlijst wel eens op zo’n donderdagavond op tafel kwam! Of dat ik simpelweg iemand kon vragen iets mee te nemen van mijn “verlanglijstje”. Je zou zeggen dat de wensenlijst na een tijdje kleiner zou worden. Niets bleek minder waar, er kwamen steeds weer dingen bij aan de hand van gesprekken of tips van andere.
Echt een hobby
Voor wie zich inmiddels afvraagt of ik ook echt beter ben geworden in spellen, dat valt wel tegen. Ik raak inmiddels wel heel snel bekend met de mechanismes en strategieën. Winnen is voor mijn geen doel op zich, maar altijd mee kunnen komen met de rest is wel fijn. Sinds dat goed gaat noem ik bordspellen spelen wel echt mijn hobby, misschien zelfs wel een passie.
Brian.